بیوگرافی
هرلینا کریستین ناتالیا حکیم (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۵۶ در کوالا تونگکال، جامبی) بازیگر، تهیهکننده فیلم و فعال اندونزیایی است. کریستین از نژاد مخلوط است و ریشههای خانوادگیاش از آچه، میننگ، جاوه و خاورمیانه است.
کریستین حکیم در جامبی به دنیا آمد و در یوگیاکارتا رشد کرد و در ابتدا آرزو داشت...
هرلینا کریستین ناتالیا حکیم (زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۵۶ در کوالا تونگکال، جامبی) بازیگر، تهیهکننده فیلم و فعال اندونزیایی است. کریستین از نژاد مخلوط است و ریشههای خانوادگیاش از آچه، میننگ، جاوه و خاورمیانه است.
کریستین حکیم در جامبی به دنیا آمد و در یوگیاکارتا رشد کرد و در ابتدا آرزو داشت آرشیتکت یا روانشناس شود. مسیر حرفهای او زمانی تغییر کرد که کارگردان تگوه کاریا او را برای فیلمش در سال ۱۹۷۳ به نام Cinta Pertama (عشق نخست) کشف کرد. نقش او در آن فیلم، جایزهٔ سیترا برای بهترین بازیگر نقش اول را برایش به ارمغان آورد و او را متقاعد کرد که به بازیگری ادامه دهد. از آن زمان، او در فیلمهای متعددی بازی کرده است، از جمله Badai Pasti Berlalu (طوفان قطعاً خواهد گذشت) در ۱۹۷۷ و Tjoet Nja' Dhien در ۱۹۸۸. او همچنین نقش کوتاهی در فیلم هالیوودی Eat Pray Love (بخور، دعا کن، عشق بورز) در ۲۰۱۰ داشت. تا سال ۲۰۱۸، او هشت جایزهٔ سیترا کسب کرده، جوایز تقدیری از جشنواره فیلم اندونزی، جوایز بازیگران فیلم اندونزی و جشنواره بینالمللی فیلم سینمانیلا دریافت کرده و به عنوان عضو هیئت داوران در جشنواره فیلم کن ۲۰۰۲ خدمت کرده است.
کریستین در سال ۱۹۹۸ حرفهاش را به تولید فیلم گسترش داد و فیلمهای Daun di Atas Bantal (برگی بر بالشت) و Pasir Berbisik (شنهای پچپچهکنان) را تهیه کرد. بعدها وارد ساخت مستند شد و مدافع آموزش و آگاهیبخشی دربارهٔ اوتیسم گردید. از سال ۲۰۰۸، او سفیر اندونزی در یونسکو بوده و بر مسائل آموزشی تمرکز داشته است.
کریستین در ابتدا قصدی برای بازیگر شدن نداشت. او آرزو داشت معمار یا روانشناس شود. با این حال، سرنوشت او زمانی تغییر کرد که تگوه کاریا پیشنهادی برای نقش در Cinta Pertama به او داد. او پس از دیدن عکسهای مدلینگش در یک مجله که صرفاً برای کمک به یک دوست گرفته شده بود، به سراغش آمد. کریستین که نتوانست در برابر ماهیت گرم و دوستانهٔ کاریا مقاومت کند، شرح داده است که او «آهسته او را مانند یک ماهیگیر صید کرد.» با اینکه در ابتدا پس از اتمام فیلمبرداری قصد داشت بازیگری را رها کند، کار او در Cinta Pertama جایزهٔ سیترا برای بهترین بازیگر نقش اول را برایش آورد و او را به ادامهٔ بازیگری قانع کرد.
تگوه کاریا بعدها فاش کرد که او با تهیهکنندهٔ فیلم بر سر انتخاب کریستین بحث کرده بود. تهیهکننده نگران بود که او «خیلی لاغر است و قوس بدن ندارد»، که کاریا در پاسخ گفت: «ما فیلم میفروشیم یا سینه میفروشیم؟»
سال بعد، کریستین در فیلم دیگری به کارگردانی تگوه کاریا به نام Kawin Lari (فرار برای ازدواج) بازی کرد. این تجربه درک عمیقتری از بازیگری به او داد و به او اجازه داد «زندگی را از منظر متفاوتی از طریق مطالعهٔ شخصیت ببینید.» در ۱۹۷۶، او در فیلم Sesuatu yang Indah (چیزی زیبا) به کارگردانی ویم امبوه بازی کرد که نخستین فیلمی بود که کریستین از صدای خود استفاده کرد. در فیلمهای قبلی، صدای او توسط تیتی قادارسیه دوبله شده بود چون صدای طبیعیاش «خیلی بم» در نظر گرفته میشد. در ۱۹۷۷، او در Badai Pasti Berlalu ظاهر شد و روی پوستر فیلم و جلد آلبوم موسیقی متن حضور داشت.
کریستین چهارده فیلم اندونزیایی را در جشنوارهٔ سه قارهٔ نانت در نوامبر ۱۹۸۳ نمایش داد و در نیمی از آنها نقش داشت. دو سال بعد، او بهعنوان ناظر در جشنوارهٔ فیلم کن حضور یافت و رابطهٔ کاری با پیر ریزیِنت برقرار کرد که بعدها به آوردن فیلمهای او به کن کمک کرد.
نمایش بیشتر
