Don 'Red' Barry

بیوگرافی

دونالد بری از صحنه به پردهٔ سینما رفت. پس از چهار سال بازی در نقش‌های شرور و سرسپرده در استودیوهای مختلف، بری نقشی را به دست آورد که تصویرش را تغییر داد: رد رایدر در مجموعهٔ رپابلیک پیکچرز «ماجراهای رد رایدر» (۱۹۴۰). گرچه او حدود دو سال در وسترن‌ها ظاهر...

دونالد بری از صحنه به پردهٔ سینما رفت. پس از چهار سال بازی در نقش‌های شرور و سرسپرده در استودیوهای مختلف، بری نقشی را به دست آورد که تصویرش را تغییر داد: رد رایدر در مجموعهٔ رپابلیک پیکچرز «ماجراهای رد رایدر» (۱۹۴۰). گرچه او حدود دو سال در وسترن‌ها ظاهر شده بود، همین نقش او را در آن ژانر نگه داشت. او لقب «رد» را از ارتباطش با شخصیت رد رایدر گرفت. پس از موفقیت «رد رایدر»، بری در چندین وسترن برای رپابلیک به ایفای نقش پرداخت. رئیس استودیو، هربرت جی. ییتس، این فکر را کرد که بری می‌تواند نسخهٔ رپابلیک از جیمز کاگنی باشد، چون کوتاه‌قد بود و طبیعتی سرسخت و جنگنده شبیه کاگنی داشت. متأسفانه، در حالی که بری وقتی می‌خواست بازیگر خوبی بود — همان‌طور که در درام جنگ جهانی دوم «قلب ارغوانی» (۱۹۴۴) نشان داد — «سرسختی»، طبیعت مبارزه‌جویانه و خودبزرگ‌بینی‌اش باعث شد بسیاری از بازیگران و گروه‌هایی که در رپابلیک با آنها کار می‌کرد، از او رویگردان شوند (کارگردان برجستهٔ سریالی ویلیام ویتنی از او متنفر بود و او را «کوتوله» می‌خواند، و کارگردان جان انگلیش یک‌بار با او کار کرد و بعد هرگز حاضر نشد دوباره با او همکاری کند). بری در طول دههٔ ۱۹۴۰ مجموعه‌ای از وسترن‌ها را در رپابلیک ساخت، اما تا سال ۱۹۵۰ کارش عملاً متوقف شد و ناچار شد برای شرکت‌های درجهٔ پایین مانند لیپرت و اسکرین گیلد فیلم‌های ارزان‌تر بسازد. بری به کار ادامه داد و تا دههٔ ۱۹۷۰ همچنان در وسترن‌ها ظاهر شد، اما اغلب در نقش‌های کوچک حمایتی، گاهی بدون درج نام در تیتراژ. در سال ۱۹۸۰ او با شلیک گلوله خودکشی کرد.