بیوگرافی
لورنس کر اولیور، بارون اولیور، نشان افتخار (OM) (22 مه 1907 – 11 ژوئیه 1989) بازیگر و کارگردان انگلیسی بود که همراه با همعصرانش رالف ریچاردسون، پگی اشکرافت و جان گیلگد، صحنه تئاتر بریتانیا در نیمه قرن بیستم را تحت سلطه داشت. او در طول دوران حرفهای خود همچنین در...
لورنس کر اولیور، بارون اولیور، نشان افتخار (OM) (22 مه 1907 – 11 ژوئیه 1989) بازیگر و کارگردان انگلیسی بود که همراه با همعصرانش رالف ریچاردسون، پگی اشکرافت و جان گیلگد، صحنه تئاتر بریتانیا در نیمه قرن بیستم را تحت سلطه داشت. او در طول دوران حرفهای خود همچنین در فیلمها فعالیت کرد و بیش از پنجاه نقش سینمایی ایفا نمود. در اواخر دوران کاریاش در نقشهای تلویزیونی نیز موفقیت قابل توجهی کسب کرد.
خانواده او هیچ پیوند تئاتری نداشتند، اما پدر اولیور که کشیش بود تصمیم گرفت پسرش بازیگر شود. پس از حضور در یک مدرسه نمایش در لندن، اولیور حرفه خود را با مجموعهای از مشاغل بازیگری در اواخر دهه 1920 آموخت. در 1930 او نخستین موفقیت مهمش در وست اِند را در نمایش Private Lives اثر نویل کاورد داشت و در اولین فیلمش نیز ظاهر شد. در 1935 در یک اجرای معروف از رومئو و ژولیت در کنار گیلگد و اشکرافت بازی کرد و تا پایان دهه به ستارهای تثبیتشده بدل شده بود. در دهه 1940، همراه با ریچاردسون و جان برل، اولیور هممدیر تئاتر اولد ویک بود و آن را به شرکتی بسیار محترم تبدیل کرد. در آنجا نقشهای مشهورش شامل ریچارد سوم شکسپیر و ادیپ سوفوکل بود. در دهه 1950 اولیور بازیگر-مدیر مستقلی بود، اما حرفه صحنهایاش در رکود بود تا اینکه در 1957 به شرکت پیشرو English Stage Company پیوست تا نقش عنوانی در The Entertainer را بازی کند، نقشی که بعدها آن را در فیلم نیز بازی کرد. از 1963 تا 1973 او مدیر بنیانگذار تئاتر ملی بریتانیا بود و یک گروه مقیم را اداره میکرد که بسیاری از ستارگان آینده را پرورش داد. نقشهای خودش در آنجا شامل نقش عنوانی در اتللو (1965) و شایلک در تاجر ونیزی (1970) بود.
از فیلمهای اولیور میتوان به بلندیهای بادگیر (1939)، ربکا (1940)، و یک سهگانه فیلمهای شکسپیر که در آنها هم بازیگر و هم کارگردان بود: هنری پنجم (1944)، هملت (1948) و ریچارد سوم (1955) اشاره کرد. فیلمهای بعدی او شامل کفشهای ماهیگیر (1968)، Sleuth (1972)، Marathon Man (1976) و The Boys from Brazil (1978) بودند. حضورهای تلویزیونی او شامل اقتباسی از The Moon and Sixpence (1960)، Long Day's Journey into Night (1973)، Love Among the Ruins (1975)، Cat on a Hot Tin Roof (1976)، Brideshead Revisited (1981) و King Lear (1983) بود.
افتخارات اولیور شامل شوالیهگری (1947)، عنوان بارونی مادامالعمر (1970) و نشان شایستگی (1981) بود. برای کارهای روی پرده سینما او چهار جایزه اسکار، دو جایزه بفتا، پنج جایزه امی و سه جایزه گلدن گلوب دریافت کرد. بزرگترین تالار تئاتر ملی به افتخار او نامگذاری شده و او در جوایز لورنس اولیور که سالانه توسط انجمن تئاتر لندن اهدا میشود نیز گرامی داشته شده است. او سه بار ازدواج کرد: با بازیگر جیل اِزموند از 1930 تا 1940، ویوین لی از 1940 تا 1960، و جوآن پلورایت از 1961 تا زمان مرگش.
نمایش بیشتر
