بیوگرافی
آکیرا کوروساوا (黒澤 明) فیلمساز و نقاش ژاپنی بود که در طولِ حرفهای بیش از پنج دهه، سی فیلم کارگردانی کرد. او بهطور گسترده بهعنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین فیلمسازان در تاریخ سینما شناخته میشود. او سبک جسورانه و پویایی داشت که بهشدت از سینمای غرب تأثیر گرفته بود...
آکیرا کوروساوا (黒澤 明) فیلمساز و نقاش ژاپنی بود که در طولِ حرفهای بیش از پنج دهه، سی فیلم کارگردانی کرد. او بهطور گسترده بهعنوان یکی از بزرگترین و تأثیرگذارترین فیلمسازان در تاریخ سینما شناخته میشود. او سبک جسورانه و پویایی داشت که بهشدت از سینمای غرب تأثیر گرفته بود اما از آن متمایز بود؛ او در تمام جنبههای تولید فیلم دخالت داشت. کوروساوا در سال ۱۹۳۶، پس از یک دورهٔ کوتاه بهعنوان نقاش، وارد صنعت فیلم ژاپن شد. پس از سالها کار در چندین فیلم بهعنوان دستیار کارگردان و فیلمنامهنویس، او در خلال جنگ جهانی دوم با فیلم اکشن محبوب «سانشیرو سوگاتا» (Sanshiro Sugata) (۱۹۴۳) پا به عرصهٔ کارگردانی گذاشت. پس از جنگ، فیلم مورد تحسین منتقدان «Drunken Angel» (۱۹۴۸)، که کوروساوا بازیگر آن زمان نسبتاً ناشناخته توشیرو میفونه را در نقش اصلی بهکار گرفت، شهرت این کارگردان را بهعنوان یکی از مهمترین فیلمسازان جوان ژاپن تثبیت کرد. این دو نفر در ادامه در پانزده فیلم دیگر با هم همکاری کردند. «راشومون» (۱۹۵۰) که در توکیو به نمایش درآمد، بهطور شگفتآوری برندهٔ شیر طلایی در جشنوارهٔ فیلم ونیز ۱۹۵۱ شد. موفقیت تجاری و انتقادی آن فیلم برای نخستین بار بازارهای سینمای غرب را به محصولات صنعت فیلم ژاپن گشود که بهنوبهٔ خود منجر به شناختهشدن بینالمللی سایر فیلمسازان ژاپنی شد. کوروساوا تقریباً در طول دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل دههٔ ۱۹۶۰ بهطور متوسط سالی یک فیلم کارگردانی کرد، از جمله چندین فیلم بسیار مورد توجه (و اغلب اقتباسشده)، مانند «ایکیرو» (Ikiru) (۱۹۵۲)، «هفت سامورایی» (Seven Samurai) (۱۹۵۴)، «تخت خون» (Throne of Blood) (۱۹۵۷)، «یوجیمبو» (Yojimbo) (۱۹۶۱) و «بالا و پایین» (High and Low) (۱۹۶۳). پس از دههٔ ۱۹۶۰، تولید آثار او کمتر شد؛ با این حال، آثار بعدی او — از جمله دو فیلم پایانیاش «کاگموشا» (Kagemusha) (۱۹۸۰) و «ران» (Ran) (۱۹۸۵) — همچنان مورد تحسین فراوان قرار گرفتند. در سال ۱۹۹۰ او جایزهٔ یک عمر دستاورد آکادمی را پذیرفت. پس از مرگ، او توسط مجلهٔ AsianWeek و شبکهٔ CNN در بخش هنر، ادبیات و فرهنگ بهعنوان «آسیاییِ قرن» نامیده شد و در آنجا بهعنوان یکی از پنج نفری ذکر شد که بیشترین سهم را در بهبود آسیا در قرن بیستم داشتهاند. حرفهٔ او با مجموعههای مرور آثار، مطالعات انتقادی و زندگینامهها در قالب چاپی و ویدئویی، و با انتشار در رسانههای مختلف مصرفی مورد تجلیل قرار گرفته است.
نمایش بیشتر
