فیلم Red One 2024

فکر می‌کردم این فیلم حدود یک ماه زودتر به سینماها آمده، اما به هر حال نمایش ماجراجویانه و خوشایندی برای دواین جانسون و کریس ایوانز است. همه‌چیز در شب کریسمس شروع می‌شود وقتی بابا نوئل (J.K. Simmons) از خانه‌اش در قطب شمال ربوده می‌شود. «کال» (جانسون)، رئیس امنیت، در آستانه بازنشستگی است و بعد از قرن‌ها کار، چندان راضی نیست؛ او به همراه «زویی» (لوسی...

فکر می‌کردم این فیلم حدود یک ماه زودتر به سینماها آمده، اما به هر حال نمایش ماجراجویانه و خوشایندی برای دواین جانسون و کریس ایوانز است. همه‌چیز در شب کریسمس شروع می‌شود وقتی بابا نوئل (J.K. Simmons) از خانه‌اش در قطب شمال ربوده می‌شود. «کال» (جانسون)، رئیس امنیت، در آستانه بازنشستگی است و بعد از قرن‌ها کار، چندان راضی نیست؛ او به همراه «زویی» (لوسی لیو) باید کشف کند امنیت رئیس‌شان چطور نقض شده و سپس او را نجات دهند. این جست‌وجو آن‌ها را به «جک» (کریس ایوانز)، نابغهٔ فناوری، می‌رساند که اصلاً نمی‌دانسته مشتری‌اش کیست. بعد از شروعی پرتنش، این دو مرد باید توان خود را به هم بیفزایند و قبل از آغاز واقعی کریسمس، بابا نوئل را نجات دهند. فیلم تکه‌هایی از «الف» و عناصری شبیه «هری پاتر» دارد و به انصاف باید گفت بازیگرها به‌نظر می‌رسد از کار لذت می‌برند؛ هرچند CGI زیاد و سکانس‌های اکشن بسیار دقیق و طراحی‌شده‌اند، ترکیب مدرن و اسطوره‌ای سرگرم‌کننده از آب درآمده. سیمونز و لیو چندان پررنگ نیستند؛ پیام خوب در برابر شر واضح است اما به‌صورت تحمیلی بیان نمی‌شود. شاید فیلمی نباشد که همیشه به یاد بماند، اما در حد خودش وسیله‌ای خوشایند برای بالا بردن حال و هوای جشن‌هاست، بدون احساسات اغراق‌شده یا ابتذال. بازیگران پرستاره، از جمله J.K. Simmons، Kiernan Shipka، Chris Evans و Dwayne Johnson، شیمی قابل قبولی روی پرده نشان می‌دهند که یکی از نقاط قوت اندک فیلم است. هرچند بازیگرها ظاهراً از هم‌نشینی لذت می‌برند، داستان به‌طور قابل پیش‌بینی‌ای کلیشه‌ای است و بسیار به عناصر تکراری فیلم‌های تعطیلات تکیه دارد. فیلمنامه نتوانسته به‌اندازه کافی شوق و لذت وارد کند تا کلیشه‌ها را جبران کند و علیرغم هدف جشن‌جویانه، فیلم در حالت «کروز کنترل» گیر کرده و هرگز جادوی مورد انتظار یا هیجان یک بلاک‌باستر کریسمسی را به دست نمی‌آورد. از نظر فنی «رد وان» در جلوه‌های بصری ضعیف عمل می‌کند. تقریباً هر صحنه حالتی استودیویی دارد و کارهای VFX ناهماهنگ باعث می‌شود مخاطب در داستان غرق نشود. سکانس‌های اکشن، هرچند پرتعداد، غالباً کم‌نور هستند که تأثیرشان را کم می‌کند. هیچ‌یک از این صحنه‌ها برجسته نمی‌شوند و تماشاگران چیز زیادی به‌جز چهره‌های آشنا ندارند. فیلم آن‌قدرها هم بد نیست، اما جیک کزدان در نهایت یک فیلم تعطیلاتی فراموش‌شدنی تحویل می‌دهد که زیر سنگینی روایت قالبی و زیبایی‌شناسی مبهم و تاریک کم‌جان شده است. رتبه: C- غذای جشنانهٔ نسبتاً محکمی است این فیلم. «رد وان» شاید کمی طولانی باشد و من شیمی چشمگیری بین بازیگران حس نکردم، اما بازی‌ها همچنان لذت‌بخش‌اند و داستان به‌طور مناسبی سرگرم‌کننده است و حال و هوای کریسمس را منتقل می‌کند. از جلوه‌های ویژه خوشم آمد؛ از نظر من این بخش فیلم خیلی خوب کار شده بود. دواین جانسون و کریس ایوانز سرگرم‌کننده‌اند. جانسون کمی جدی‌تر از معمول است و من این را دوست داشتم، در حالی که شخصیت ایوانز در پایان دل فیلم می‌شود. J.K. Simmons کاملاً برخلاف نقش‌های معمولش عمل کرده و دیدن او به‌عنوان یک آدم کاملاً خوب کمی گیج‌کننده است—تقریباً منتظر بودم که مثل همیشه فریاد بکشد. کیرنان شیپکا و کریستوفر هیوجو عملکرد قابل قبولی دارند؛ لوسی لیو اما کمتر استفاده شده است و به نظر می‌رسد بانی هانت هم همین‌طور. واقعیت این است که از هیچ‌کدام از بازیگران ایراد خاصی نمی‌توان گرفت؛ همه خوب کار کرده‌اند. صادقانه بگویم به نظرم این فیلم زیاد در حافظه باقی نمی‌ماند، اما با این حال ارزش دیدن دارد. بهترین فیلم کریسمس تا کنون! بعد از اینکه یک شخصیت کلیدی از شهر میرا در قطب شمال ربوده می‌شود، فرمانده امنیت (دواین جانسون) با یک هکر مزدور (کریس ایوانز) تیم می‌شود تا قربانی (J.K. Simmons) را پیدا کنند. آن‌ها برای دریافت سرنخ به آروبا می‌روند و سپس وارد مخفیگاه ترسناک کرامپوس، برادر خواندهٔ دورافتادهٔ بابانوئل، می‌شوند. آیا ممکن است پشت این توطئه شوم جادوگر کریسمس، گریلا (کیرنان شیپکا) باشد؟ «رد وان» اساطیر بابانوئل را با فضاسازی‌هایی شبیه فیلم‌های ثور ترکیب می‌کند: در میرا چیزی شبیه پل بیفراست دیده می‌شود؛ گریلا یادآور هلا است؛ وسایل پروازی پیشرفته، غول‌ها، ترول‌ها و امثال آن حضور دارند. خلاقیت فیلم در لحظات بامزه یکی پس از دیگری بیرون می‌زنند—نهاد محافظت از موجودات افسانه‌ای، درگاه‌هایی در پشت فروشگاه‌های اسباب‌بازی، نحوهٔ عبور بابانوئل از دودکش‌های کوچک و غیره. فیلم هم برای کودکان جذاب است و هم برای بزرگسالان، و همین‌طور برای «کودک درون» بزرگسالان. کیرنان شیپکا هنگام فیلم‌برداری ۲۳ ساله بود. لوسی لیو هم نقش نسبتاً قابل‌توجهی به‌عنوان مدیر امنیت میرا دارد. مدت زمان فیلم دو ساعت و سه دقیقه است و در جورجیا و هاوایی فیلم‌برداری شده است. نمره: A «رد وان»، با دواین جانسون و کریس ایوانز، تمام اجزای لازم برای یک بلاک‌باستر تعطیلاتی را داشت اما در تقریباً همهٔ جنبه‌ها شکست خورد. با وجود بازیگران مشهور و بودجهٔ عظیم حدود ۲۵۰ میلیون دلار، فیلم نتوانست انتظارات را برآورده کند و منتقدان و مخاطبان را ناامید گذاشت. پردهٔ اول شتاب‌زده به نظر می‌رسد و معرفی شخصیت‌ها به‌طور معنا‌داری انجام نمی‌شود؛ داستان سریعاً به دام پیش‌پاافتادگی و بی‌الهامی می‌افتد. دیالوگ‌ها فاقد تیزهوشی یا جذابیت‌اند و بسیاری از اجراها مصنوعی به‌نظر می‌رسد، مثل این‌که بازیگران مشق به‌زور حفظ‌شده‌ای را می‌خوانند. هرچند کریس ایوانز و لوسی لیو بهترین اجراها را ارائه می‌دهند، آن‌هم کافی نیست تا فیلم را بالا بکشند. فیلم‌برداری هم کمکی نمی‌کند؛ اتکا به CGI ضعیف و سکانس‌های اکشن نامرتب، تأثیرگذاری را از بین برده است. در نهایت «رد وان» از جادوی کریسمس یا هیجان اکشن مورد انتظار خالی است. شاید به‌عنوان فیلمی برای پخش پس‌زمینه و خندیدن گاه‌به‌گاه به دیالوگ‌ها یا بازی‌ها جواب بدهد، اما برای چیز دیگری بعید است قابل توصیه باشد. فرصت بزرگی از دست رفته است. فیلم فوق‌العاده است؛ صددرصد پیشنهاد می‌شود.