فیلم Blood Brothers: Bara Naga 2025

با وجود منشأ مالزیایی‌اش، «خونین برادران: بارا ناگا» نوعی فیلم اکشن را ارائه می‌دهد که در هر جا می‌توان نمونه‌اش را یافت. این به معنی فیلم بدی بودنش نیست. فرمول اکشن/توضیحاتی که در هسته‌ی فیلم قرار دارد، بسیار خوب اجرا شده است؛ خلاقانه، پُر، منظم از نظر ریتم و تا حدی صیقل‌خورده. جایی که «خونین برادران» کمی ناکام می‌ماند، در بخش روایت است. رفتار خارج از کنترل...

با وجود منشأ مالزیایی‌اش، «خونین برادران: بارا ناگا» نوعی فیلم اکشن را ارائه می‌دهد که در هر جا می‌توان نمونه‌اش را یافت. این به معنی فیلم بدی بودنش نیست. فرمول اکشن/توضیحاتی که در هسته‌ی فیلم قرار دارد، بسیار خوب اجرا شده است؛ خلاقانه، پُر، منظم از نظر ریتم و تا حدی صیقل‌خورده. جایی که «خونین برادران» کمی ناکام می‌ماند، در بخش روایت است. رفتار خارج از کنترل و خشمگین شخصیت اصلی با تصویری که او را در ابتدای فیلم به‌عنوان یک رهبر سنجیده و عاقل نشان می‌دهد ناسازگار است. همه‌چیز به‌پایِ غم نوشته شده، اما باز هم کمی اغراق‌شده و دست‌پاچه به‌نظر می‌رسد. خلاصه اینکه فیلمی اکشن و ذاتاً دیدنی اما ناقص از مالزی است؛ ارزش یک بار دیدن را دارد. زباله محض؛ 2/10. از آخرین بارِ تماشای یک فیلم مستقیم به ویدئو از استیون سیگل در سال 2009 هرگز چنین ریتم فاجعه‌بار، شخصیت‌های سطحی و داستان بی‌معنایی ندیده‌ام. بیست و پنج دقیقه افتتاحیهٔ این اثر زننده در واقع معادل آن است که کارگردان بی‌وقفه بخواهد قدرت و «آلفا» بودن قهرمان را به رخ بکشد. صحنهٔ مظنون جلوه دادن «برادرخونی» در بهترین حالت ناقص و کوتاه است و پیچش داستانی هرچند تا حدودی قابل‌قبول، همچنان منطقی نیست. نورپردازی و فیلم‌برداری خوب‌اند، اما دیالوگ‌ها، بازی‌ها و داستان شبیه تماشای دو بی‌خانمان است که بر سر اینکه کدام‌یک قوی‌تر است با هم دعوا می‌کنند. نمی‌دانم چه چیز باعث شده فیلم‌سازان این اثر آشغال را تصویب کنند، آن را نشان مخاطب بدهند و وقت من را هدر دهند. حتی اکشن هم ضعیف است؛ بهتر است Raid: Redemption را ببینید — آن فیلم که ۱۴ سال پیش منتشر شد، هنوز بسیار بهتر و جلوتر از چیزی است که همین الان دیدم.