سریال The Twilight Zone

دو اپیزود اول بازسازی «The Twilight Zone» از شبکهٔ CBS را دیدم. در لایهٔ زیرین به نظر می‌رسد که عمداً گروهی را که احتمالاً تنها کسانی‌اند که این اثر را واقعاً می‌فهمند، به‌طرز نادرستی تصویر می‌کند. بنابراین هرچند با بسیاری از نحوه‌های شخصیت‌پردازیِ اشتباه مخالفت دارم، از نظر اجرای فنی کار خوب انجام شده؛ اما این موضوع تنها نظریه‌ام را تقویت می‌کند که سریال عمداً...

دو اپیزود اول بازسازی «The Twilight Zone» از شبکهٔ CBS را دیدم. در لایهٔ زیرین به نظر می‌رسد که عمداً گروهی را که احتمالاً تنها کسانی‌اند که این اثر را واقعاً می‌فهمند، به‌طرز نادرستی تصویر می‌کند. بنابراین هرچند با بسیاری از نحوه‌های شخصیت‌پردازیِ اشتباه مخالفت دارم، از نظر اجرای فنی کار خوب انجام شده؛ اما این موضوع تنها نظریه‌ام را تقویت می‌کند که سریال عمداً روایت قالبی‌ای را که نهادهای رسمی دربارهٔ انواع شخصیت‌ها ارائه می‌کنند، بازتولید می‌کند. اگر دقیق فکر نکنید یا شناخت کافی نداشته باشید، این نکته آشکار نیست و تا الان به‌عنوان زیرمتنی دائمی حضور داشته — که همین باعث می‌شود به عمدی بودن آن مشکوک شوم. این قرار بود «The Twilight Zone» باشد؛ سریالی معروف به پیچش‌های غافلگیرکننده، وحشت، علمی‌تخیلی و کنایه‌های خالص. اما حالا در سال ۲۰۱۹، باید پیامی سیاسی قوی داشته باشد و تمام شخصیت‌ها بر اساس کلیشه‌های نژادی، جنسیتی، گرایش جنسی و هویتی ساخته شده‌اند، نه بر اساس شخصیت‌های فردی. وقتی مجبور باشید به قالب سیاسی سختی پایبند باشید که بر مبانی «فرهنگ لغو» استوار است، ساختن سریالی پر از پیچش و غافلگیری دشوار می‌شود. در نتیجه آنچه می‌بینیم شبیه بیشتر سریال‌هایی است که از ۲۰۱۶ به بعد ساخته شده‌اند، با حال‌وهوای آنتولوژی که هدف را از دست می‌دهد، چون سیاست اجازه نمی‌دهد افراد دارای فردیت و عمق بیش از سطح باشند. بنابراین این سریال هم مانند سایر تولیدهای هم‌قالب قابل‌تعویض به نظر می‌رسد و مانند دیگر بازسازی‌ها بیشتر می‌کوشد تمسخر کند تا ادای احترام.